Ten rozdział omawia ważne święta w Szwecji, od sylwestra do Bożego Narodzenia. Święto to specjalny dzień, który obchodzi się wspólnie.
Tradycje w Szwecji
Tradycja to coś, co robi się w ten sam sposób każdego roku. Wiele szwedzkich tradycji wywodzi się z chrześcijaństwa, a niektóre są jeszcze starsze. Inne opierają się na historii Szwecji. Tradycje dają poczucie wspólnoty, ale zmieniają się wraz ze zmianami w społeczeństwie.
Do świąt chrześcijańskich należą na przykład Boże Narodzenie, Wielkanoc i Zielone Świątki. Wielu ludzi niereligijnych również uważa je za ważną część szwedzkiego dziedzictwa kulturowego. Dziedzictwo kulturowe to to, co otrzymaliśmy z przeszłości. Kilka świąt to również dni wolne od pracy.
Nowy Rok i Wielkanoc
31 grudnia to sylwester. Wiele osób bawi się wtedy z rodziną i przyjaciółmi. W nocy, podobnie jak w wielu innych krajach, wita się nowy rok fajerwerkami.
W marcu lub kwietniu przypada Wielkanoc, święto chrześcijańskie. Wtedy wspomina się śmierć Jezusa w Wielki Piątek. W Niedzielę Wielkanocną wspomina się jego zmartwychwstanie, czyli to, że znów ożył.
Jajka, jagnięcina, łosoś i śledź to typowe potrawy w Wielką Sobotę. Dzieci zwykle dostają pisankę pełną słodyczy. Część dzieci przebiera się za påskkärringar, rodzaj wielkanocnych czarownic.
Noc Walpurgii i pierwszy maja
30 kwietnia to valborgsmässoafton, czyli noc Walpurgii, kiedy wita się wiosnę. Wieczorem rozpala się duże ogniska (ognie na dworze). Wiele osób gromadzi się przy ogniu i śpiewa pieśni wiosenne.
Dzień po nocy Walpurgii przypada pierwszy maja, w wielu krajach dzień robotnika. W Szwecji tego dnia wszyscy mają wolne, ponieważ jest to dzień wolny od pracy. Ruch robotniczy, który walczy o prawa pracowników, organizuje w wielu miejscach demonstracje. Wygłaszane są też przemówienia o społeczeństwie i polityce, między innymi przez związki zawodowe i partie.
Święto Narodowe i Midsommar
Szwecja obchodzi swoje święto narodowe 6 czerwca. 6 czerwca 1523 roku Gustaw Waza został wybrany na króla. Uznaje się to za początek niepodległości Szwecji, czyli momentu, gdy kraj zaczął sam o sobie decydować. 6 czerwca 1809 roku Szwecja otrzymała nowy regeringsform (akt o formie rządu), ustawę o tym, jak ma być rządzony kraj. Od tego czasu król musiał dzielić władzę z riksdagen (szwedzkim parlamentem).
Od 2005 roku, po decyzji riksdagen, święto narodowe jest dniem wolnym od pracy. Wciąga się wtedy flagę na maszt i wygłasza przemówienia. W wielu kommuner nowych obywateli wita się podczas specjalnej ceremonii.
Podczas Midsommar (szwedzkiego święta powitania lata) wita się lato i światło. Obchody odbywają się w wigilię Midsommar, która zawsze wypada w piątek między 19 a 25 czerwca. Ten zwyczaj jest starszy niż chrześcijaństwo w Szwecji. Wiele osób bawi się na dworze i robi wianki z kwiatów. Tańczy się, bawi i śpiewa wokół słupa majowego oraz je się śledzia, młode ziemniaki i truskawki.
Dzień Wszystkich Świętych i Adwent
Między końcem października a początkiem listopada przypada Dzień Wszystkich Świętych. To chrześcijańskie święto, obchodzone zawsze w sobotę. Wiele osób idzie wtedy na cmentarz i zapala znicze na grobach. W ten sposób wspominają zmarłych krewnych i przyjaciół.
Przez 4 niedziele przed Bożym Narodzeniem, które przypada 25 grudnia, trwa Adwent. Słowo adwent oznacza przyjście. Dawniej Adwent był czasem oczekiwania na Boże Narodzenie i przygotowań do niego.
Dzieci codziennie otwierają jedno okienko w kalendarzu adwentowym, aż do wigilii Bożego Narodzenia. Większość ma też w oknie świecącą gwiazdę adwentową. Na stole stoi świecznik adwentowy z 4 świecami, a każdej niedzieli zapala się kolejną.
Lucia i Boże Narodzenie
13 grudnia to lucia (święto św. Łucji). Dzisiejsze obchody lucii ukształtowały się w XIX wieku. Święto ma dawać światło w najciemniejszym okresie roku.
W szkołach i innych miejscach organizuje się pochód lucii i śpiewa pieśni. Osoba grająca lucię ma na głowie koronę ze świecami, a pozostali trzymają świece w rękach. Wiele osób je tego dnia lussebullar, czyli bułeczki z szafranem.
Boże Narodzenie było pierwotnie świętem chrześcijańskim, upamiętniającym narodziny Jezusa. Wiele osób obchodzi je z rodziną, nawet jeśli nie są religijne. Wigilia, 24 grudnia, to dzień świątecznych potraw i prezentów gwiazdkowych. Wiele osób ma w domu choinkę i ozdabia ją lampkami, bombkami i lametą. Wczesnym rankiem w pierwszy dzień świąt, 25 grudnia, część osób idzie na julotta, poranne nabożeństwo w kościele.
Nowe tradycje
Osoba, która przeprowadza się do innego kraju, przywozi ze sobą swoje tradycje. Dostosowuje je, czyli zmienia tak, żeby pasowały do nowego kraju. Imigranci przywieźli ze sobą na przykład Id al-Fitr, święto kończące miesiąc postu ramadan. Innymi przykładami są perski nowy rok Nowruz i kurdyjski nowy rok Newroz. Obchodzi się je w dniu równonocy wiosennej, 21 marca, gdy dzień i noc trwają tyle samo.