این فصل به مرور اعیاد مهم سوئد میپردازد، از شب سال نو تا کریسمس. عید روزی ویژه است که مردم آن را با هم جشن میگیرند.
سنتها در سوئد
سنت چیزی است که هر سال به همان شکل انجام میشود. بسیاری از سنتهای سوئدی از مسیحیت گرفته شدهاند و برخی حتی قدیمیتر هستند. برخی دیگر بر پایهی تاریخ سوئد شکل گرفتهاند. سنتها حس تعلقداشتن به هم را ایجاد میکنند، اما وقتی جامعه تغییر میکند، آنها هم تغییر میکنند.
اعیاد مسیحی مثلاً شامل کریسمس، عید پاک و پنطیکاست میشوند. حتی بسیاری از افرادی که مذهبی نیستند نیز آنها را بخش مهمی از میراث فرهنگی سوئد میدانند. میراث فرهنگی چیزی است که از گذشته به ما رسیده است. بسیاری از این اعیاد تعطیل رسمی نیز هستند، یعنی روزهایی که فرد از کار مرخص است.
سال نو و عید پاک
31 دسامبر شب سال نو است. در این روز بسیاری با خانواده و دوستان جشن میگیرند. شب هنگام، مانند بسیاری از کشورهای دیگر، سال نو را با آتشبازی خوشآمد میگویند.
عید پاک، که یک عید مسیحی است، در ماه مارس یا آوریل فرا میرسد. در جمعهی نیک، مرگ عیسی یادآوری میشود. در یکشنبهی عید پاک، رستاخیز او، یعنی زندهشدن دوبارهاش، یادآوری میشود.
تخممرغ، گوشت بره، ماهی سالمون و شاهماهی غذاهای رایج در روز شنبهی عید پاک هستند. کودکان معمولاً یک تخممرغ عید پاک پر از آبنبات دریافت میکنند. برخی کودکان لباس påskkärring میپوشند، نوعی جادوگر عید پاک.
valborg و اول ماه مه
30 آوریل valborgsmässoafton (شب والپورگیس) است، که اغلب valborg نامیده میشود و در آن بهار را خوشآمد میگویند. عصر آن روز، آتشهای بزرگی (آتش در فضای باز) روشن میکنند. بسیاری کنار آتش گرد هم میآیند و آواز بهاری میخوانند.
روز بعد از valborg، اول ماه مه است، روز کارگر در بسیاری از کشورها. در سوئد همه در این روز تعطیل هستند، زیرا این روز یک تعطیل رسمی است. جنبش کارگری که برای حقوق کارگران مبارزه میکند، در بسیاری از مکانها تظاهرات برگزار میکند. همچنین سخنرانیهایی دربارهی جامعه و سیاست، از جمله توسط اتحادیههای کارگری و حزبها برگزار میشود.
روز ملی و میانتابستان
سوئد روز ملی خود را در 6 ژوئن جشن میگیرد. در 6 ژوئن 1523، گوستاو واسا بهعنوان پادشاه انتخاب شد. این رویداد آغاز استقلال سوئد بهشمار میرود، یعنی اینکه این کشور خودش تصمیمگیرنده شد. در 6 ژوئن 1809، سوئد regeringsform (قانون اساسی شیوهی حکومت) جدیدی، یعنی قانونی دربارهی نحوهی ادارهی کشور، دریافت کرد. پس از آن، پادشاه مجبور شد قدرت را با riksdagen (مجلس) تقسیم کند.
از سال 2005، پس از تصمیمی در riksdagen، روز ملی یک تعطیل رسمی است. در این روز پرچم را بالا میبرند و سخنرانی میکنند. در بسیاری از kommunerna (شهرداریها)، شهروندان جدید با یک مراسم خوشآمد گفته میشوند.
در میانتابستان، تابستان و نور را خوشآمد میگویند. جشن در شب میانتابستان برگزار میشود که همیشه یک جمعه بین 19 تا 25 ژوئن است. این جشن از مسیحیت در سوئد هم قدیمیتر است. بسیاری در فضای باز جشن میگیرند و تاجگل درست میکنند. مردم دور یک میلهی میانتابستان میرقصند، بازی میکنند و آواز میخوانند، و شاهماهی، سیبزمینی تازه و توتفرنگی میخورند.
روز همهی مقدسان و advent
بین پایان اکتبر و آغاز نوامبر، روز همهی مقدسان فرا میرسد. این یک تعطیل رسمی مسیحی است و همیشه در روز شنبه جشن گرفته میشود. بسیاری در این روز به قبرستان میروند و روی قبرها شمع روشن میکنند. به این ترتیب، خویشاوندان و دوستانی را که فوت کردهاند به یاد میآورند.
در 4 یکشنبهی پیش از روز کریسمس، که 25 دسامبر است، advent برگزار میشود. واژهی advent به معنای ورود است. در گذشته، advent زمانی برای انتظار جشن کریسمس و آماده شدن برای آن بود.
کودکان هر روز یک در کوچک از تقویم advent باز میکنند، تا شب کریسمس. بیشتر خانوادهها همچنین یک ستارهی advent دارند که در پنجره میدرخشد. روی میز یک جاشمعی advent با 4 شمع میگذارند و هر یکشنبه یک شمع تازه روشن میکنند.
lucia و کریسمس
13 دسامبر روز lucia است. شکل امروزی جشن lucia در قرن نوزدهم شکل گرفت. هدف این جشن، آوردن نور در تاریکترین دورهی سال است.
در مدرسهها و مکانهای دیگر، مردم در رژهی lucia شرکت میکنند و آواز میخوانند. کسی که نقش lucia را دارد، تاجی با شمع بر سر دارد و بقیه شمع در دست میگیرند. بسیاری در این روز lussebullar میخورند، یعنی نان شیرینی با ادویهی زعفران.
کریسمس در اصل یک عید مسیحی است که در آن تولد عیسی جشن گرفته میشود. بسیاری کریسمس را با خانواده جشن میگیرند، حتی اگر مذهبی نباشند. شب کریسمس، یعنی 24 دسامبر، روز غذای مخصوص کریسمس و هدیههاست. بسیاری در خانه یک درخت کریسمس دارند و روی آن چراغ، گوی و زرورق میگذارند. صبح زود روز کریسمس، یعنی 25 دسامبر، برخی به julotta میروند، یک مراسم عبادی زودهنگام در کلیسا.
سنتهای جدید
کسی که به کشور دیگری نقل مکان میکند، سنتهای خودش را نیز با خود میآورد. این سنتها با محیط جدید سازگار میشوند، یعنی طوری تغییر میکنند که با کشور جدید هماهنگ باشند. برای مثال، مهاجران عید فطر را با خود آوردهاند، عیدی که پایان ماه روزهداری رمضان را نشان میدهد. نمونههای دیگر عبارتاند از نوروز، سال نوی ایرانی، و نهوروز، سال نوی کردی. این اعیاد در اعتدال بهاری، در 21 مارس، زمانی که روز و شب برابرند، جشن گرفته میشوند.